Uitvaart pastoor-deken Leo Timmermans | Adelbertuskerk

Gisteren, maandag 17 juni, werd na de uitvaartdienst vanuit de Adelbertuskerk pastoor-deken Leo Timmermans naar zijn laatste rustplaats in het Priestergraf op het St. Barbara begeleid.

In een goedgevulde kerk leidde emeritus pastor Jan van Diepen de uitvaartmis in concelebratie met de pastoor van de parochie: George Paimpillil.

Aan allen die hem zullen missen onze condoleances.
“Heer geef hem de eeuwige rust: en het eeuwig licht verlichte haar. Voor U moet men zingen, God, op de Sion; aan U zijn dankbaarheid tonen in Jeruzalem. Luister naar mijn smeken; tot U komt alles wat leeft.”

……………………………………………………………………………………………………………………………….

IN MEMORIAM PASTOOR TIMMERMANS
(Uitgesproken door Karin Koets, voorzitter van de Beheercommissie van de Adelbertuskerk bij de avondwake.)

Pastoor Timmermans is overleden… hóe is het mogelijk?! Het voelt net als bij ouders… die mógen eigenlijk niet doodgaan!
Maar nu het dan toch zo is, is het heel bijzonder en mooi, dat ik precies vandaag, op VADERdag, een herinnering mag uitspreken over Pastoor Timmermans. Ik beschouw dat als een voorrecht!

Voor degenen die mij niet kennen, mijn naam is Karin Koets en mede vanuit mijn rol als voorzitter van de Beheercommissie van deze Adelbertuskerk, mag ik enkele woorden spreken.

Pastoor Timmermans, was als een VADER van de Liduinakerk, later de Adelbertuskerk. Ik ben opgegroeid in de buurt rondom deze kerk, zat op de Liduinaschool en werd degelijk Katholiek opgevoed. Iedere zaterdagavond of zondagmorgen naar kerk. Dus al gauw leerde ik de Pastoor goed kennen. Ik deed in de tweede klas mijn Eerste Communie bij hem en kort daarna wilde ik dolgraag misdienaar worden; dat mócht van mijn ouders, als ik tijdens een viering écht stil kon zitten. Dat was een goede drijfveer, dus al snel werd ik misdienaar en diende als eerste tijdens de woensdagavond vieringen. Dat was altijd een feest met Pastoor Timmermans, want hij maakte ontzettend veel grapjes voor en na de viering.
Pastoor Timmermans was een groot fan van de Liduinatieners en toen dat later Trinity werd en er ook een kinderkoor kwam, de Adelbekjes, was hij altijd heel betrokken bij het wel en wee van het koor en haar leden.  En dat gold evenzo voor het Adelbertuskoor en de Cantorij!
Tijdens hoogfeestdagen was het altijd extra bijzonder om te zingen… voorál als Pastoor Timmermans het slotlied aankondigde met de woorden: ‘Het hoeft niet mooi, maar wel hard!’

En dat woordje ‘hard’… roept een andere herinnering op, een héél positieve herinnering! Dat woordje ‘hard’ associeer ik namelijk met ‘bevlogen’, met ‘ergens voor staan’!

Ik herinner me de preken die Pastoor Timmermans hield; in mijn beleving altijd uit zijn hoofd en iedere preek had een positieve boodschap!

Was hij dan nooit kritisch naar kerk en maatschappij… Zéker wel, en dat schoof hij ook niet onder stoelen of banken, preekte dan soms zelfs met een harde stem! Maar altijd kwam er dan na een kritische noot de zin ‘EN TÓCH….!!!’ en dan verkondigde hij woorden van GELOOF, HOOP en LIEFDE! De spetters vlogen er, soms ook letterlijk, vanaf! Wat denk ik dáár graag aan terug!

Dat brengt me bij ‘andere spetters’… toen ik namelijk wat ouder was en acoliet werd, mocht ik vaak tijdens de Paaswake de koorkap van Pastoor Timmermans vasthouden als alle mensen in de kerk besprenkeld werden met wijwater, na de hernieuwing van de doopbelofte. Misschien klap ik nu wel uit de school (of uit de kerk), maar Pastoor Timmermans vond het écht heel leuk om veel wijwater te gebruiken, zodat iedereen goed nat werd! Als we door het middenpad naar achter liepen en de wijwaterkwast opnieuw indoopten, zei Pastoor: ‘Kom op Karin, daar gaat ie weer!’ En ik verzeker u, dan hadden de parochianen het behoorlijk te verduren!
Volgens mij genoten we er allebei van!

‘In ieder geval’… dat zei Pastoor Timmermans altijd als hij een grapje maakte in een preek en zichzelf weer terug moest brengen bij het onderwerp waarover hij sprak.

In ieder geval… Pastoor Timmermans betekende veel voor jongeren.
Toen het bij Trinity de gewoonte werd dat koorleden zelf een groot aandeel hadden in het maken van de viering, was Pastoor Timmermans ons altijd behulpzaam. We lazen de bijbelverhalen, waarover wij hem dan allerlei vragen stelden. Pastoor gaf op alles geduldig antwoord en droeg veel van zijn kennis over; op zó’n manier dat het niet zweverig en juist heel eigentijds was! Daarna kregen we alle vrijheid om teksten te zoeken, teksten zelf te schrijven en de liedkeuzes te maken. Wat een gave tijd was dat! Zeker ook omdat we regelmatig na de repetitie op vrijdagavond in de pastorie belandden en dan gezellig samen met Pastoor en zr Irene wat dronken. Daar kwam zelfs een traditie uit voort: Op Goede Vrijdag hebben we, in mijn beleving jarenlang, de film ‘Jezus Christ Superstar’ gekeken. En iedere keer zagen we weer nieuwe dingen en gingen wij als jongeren het verhaal beter begrijpen. En dat allemaal in een zoete geur van sigarenrook….

Ja, dat zijn mooie herinneringen! Wist u overigens dat Pastoor Timmermans ook een goede werkgever was? Jarenlang heb ik zo ééns in de twee weken zijn auto gewassen. Hij betaalde prima! Maar, de heerlijke bak koffie daarna (alle eer aan zr Irene daarvoor!), was misschien nog wel veel leuker en waardevoller!

Toen Pastoor Timmermans afscheid nam van onze parochie (zo’n 22 jaar geleden), hebben we een knalfeest voor hem georganiseerd. Dat verdiende hij, want wát een geweldige parochie liet hij achter!
Ik durf te zeggen dat deze Adelbertusparochie tot op de dag van vandaag wél vaart op zíjn kennis, zíjn kunde, zíjn bevlogen- en betrokkenheid én op de rúimte die we allemaal, jong en oud, van hem kregen.
Toen hij op de dag van zijn afscheid de kerk verliet, zei hij tegen mij: ‘Blijven vechten he, voor die kinderen!’… en dat stond symbool voor de toekomst van de kerk, de toekomst van de parochie, zijn Adelbertusparohie in Haarlem-Noord.

Lieve Pastoor Timmermans, ik weet zeker dat ik namens álle parochianen spreek, als ik zeg dat we U ENORM DANKBAAR ZIJN voor álles wat U voor ons als parochie en voor ieder van ons persoonlijk, in meer of mindere mate heeft betekend.

U blijft lévend in onze herinneringen en gebeden… als …

  • Een warme persoonlijkheid;
  • Een Pastoor van de grapjes;
  • Een gastvrije man;
  • Een echte onderwijzer die graag kennis overdroeg;
  • Een kritische voorganger met altijd oog voor de toekomst en het positieve;
  • Een vader ván en een herder voor onze parochie, van wie we ruimte kregen;
  • ….

… en zo kan ieder van ons hier aanwezig, ongetwijfeld nog allerlei typeringen toevoegen!  U WAS EEN VEELZIJDIG MENS!!!

Lieve Pastoor Timmermans, Ú bent thuis, wij blijven achter in GROTE DANKBAARHEID en met PRACHTIGE HERINNERINGEN!!!
RUST ZACHT ÉN IN VREDE!

Karin Koets
16 juni 2019

……………………………………………………………………………………………………………………………….